"Barcelona is nog ver"

....... BARCELONA IS NOG VER.

Het verslag van een fietstocht van Sevilla naar Barcelona.
28 april - 20 mei 2012.

Interviews met Joop Zoetemelk (Joop in 1974) aan de finish van een Tour-etappe leverden nooit spectaculaire inzichten op.
Pogingen om aan Joop een optimistische quote over een goede afloop te ontlokken strandden steevast met de gevleugelde uitspraak:"ja, maar Parijs is nog ver..."
Met die relativerende gedachte stappen wij op 28 april in Andalusië op de fiets met het vizier gericht op Barcelona.
Na 2 siberische tweewielervakanties boezemt de maand mei ons enige angst in. En de Enkhuizer Almanak heeft ook dit jaar weinig goeds in het vooruitzicht voor de lentemaand. Het oorspronkelijke plan, om vanuit Eindhoven te starten en 1.800 kilometer zuidwaarts te fietsen naar Barcelona, is dus op het allerlaatste moment radicaal aangepast. Want toevallig ligt de hoofdstad van Andalusië, Sevilla, op dezelfde fietsafstand van Barcelona als Eindhoven. (En zeg nu zelf: wat voor goeds, behalve de gloeilamp, begon er ooit in Eindhoven?)
Dus fietsen we lekker 21 dagen in noordelijke richting, naar de stad van Johan El Salvador. Onbekend terrein, geen frieten of stokbrood, rien de vin de Bourgogne. Maar wel tapas, gazpacho en aan het einde van de dag "dos cervezas por favor".
We hebben er zin in!
En het plaatje hieronder zal ons dit keer toch wel bespaard blijven?


donderdag 17 mei 2012

Etappe 14. Cambrils - Sitges, 80 km

Was vandaag wel een van de mindere etappes. Na over de boulevards van Cambrils en Salou met rugwind noordwaarts te zijn gereden ging het verder over de snelweg naar Tarragona. Het had 's nachts en in de vroege ochtend geregend maar gelukkig was het droog toen we vertrokken. Wel weer de lange fietsbroek en jacks aan. Kil. Via het chemiepark van Dow Chemical de binnenstad van Tarragona door. No high lights here. Behalve dat we behendig uit de greep van de rakelings passerende vrachtwagens bleven.

Het zal u niet verbazen: ook langs de Spaanse kust gaat de weg op en neer. We hebben nog eens bijna 500 hoogtemeters aan het saldo toegevoegd. Dit ondanks het feit dat wij geprobeerd hebben om zoveel mogelijk langs de stranden en over de boulevards te rijden. Dat lukte overigens vrij aardig: kilometers aan een stuk glad trottoir met af en toe een verkleumde wandelaar als obstakel. Ik zou hier trouwens 's zomers voor geen prijs willen zijn. Ik stel me voor hoe al dat zand bedekt is met roodverbrand toeristenvlees.
Het maakt trouwens niet uit hoe het oord heet waar je doorheen fietst, het ziet er hier allemaal hetzelfde uit.


De verwarring was dan ook groot toen wij een andere badplaats voor de eindbestemming Sitges hielden. De straatnamen klopten niet...Wisten wij veel dat Sitges nog een heus oud kerktorentje had?
Salou heeft zelfs een mega-ramblas met tientallen souvenir- tassen en kledingwinkeltjes. Anja heeft totaal geen interesse in die handel dus konden we zonder onnodig oponthoud verder peddelen. Die koopgoot was stampvol gevuld met verveeld kijkende toeristen waarvan we aan de kledij konden zien dat ze dachten een ticket naar een zonnig oord te hebben gekocht. De Engelsen zijn hier nu in de meerderheid, maar de Russische teksten her en der doen het ergste vrezen.
We zijn rond 18.00 uur onder een dreigende wolkenlucht in Sitges gearriveerd. Een ander beroemd zon en strand paradijs. Maar ook hier geen mens te zien op het strand.  Direct via de boulevard het oude stadje ingereden maar nog sneller weer rechtsomkeer gemaakt. Wat een heisa hier. Minder gezinnetjes met vaders en kinderen in FC Barcelona tenue, maar vooral kunstmatig gebruinde oudere mannen die elkaar opzichtig erg lekker blijken te vinden en triomferend kijkende geblondeerde kerels met een boy-trophy van onder de 20. Niet echt mijn kopje thee. We fietsen terug en kiezen voor het wat gedateerde Best Western hotel dat een eind buiten Sodom en Gomorra ligt. Lekker rustig. Maar voor meer dan de dubbele prijs van het hotel van gisteren en een klasse lager. Dus als je per ongeluk toch naar een van de costa's moet dan hebben wij nog een prima tip voor een verblijf in Cambrils. Als bonus krijg je dan ook de naam van het door Cristina getipte restaurant dat we gisterenavond bezochten: nog nooit zulke lekkere paella gegeten. En voor wie het nog niet wist: echte paella is niet geel maar donkerbruin. De kleur van onze bovenbenen. 
Jammer, het avontuur zit er bijna op.

Morgen eerst uitslapen tot 9 uur en daarna nog een korte eindetappe van zo'n 30 km naar El Prat De Llobregat. Daar op zoek naar een Decathlon winkel of Chiquita-dealer voor een lading karton en plakband om de fietsen in te pakken.
Barcelona is nog ver... maar misschien, als het inpakken voortvarend verloopt, gaan we morgenavond Barcelona nog even in.
Of om het met de woorden van de grote Taalmeester El Salvador alias Johan Cruijff te zeggen:
"Als je ergens niet bent, ben je óf te vroeg óf te laat".


dag afstand tot. afstand hoogtemeters ttl hoogte mtrs
1 94 94 530 530
2 74 168 576 1106
3 49 217 580 1686
4 79 296 1232 2918
5 48 344 801 3719
6 74 418 1300 5019
7 59 477 853 5872
8 66 543 860 6732
9 45 588 550 7282
10 52 640 875 8157
11 66 706 475 8632
12 26 732 550 9182
13 35 767 985 10167
14 38 805 455 10622
15 80 885 485 11107

1 opmerking:

  1. Gelukkig pas jij je snel aan Harry (bier vs wijn). Enne... bruine bovenbenen??? Ik krijg nu een beeld van bruine benen met zo'n wit stukje (van de sokken) - ga hier voorlopig maar niet zwemmen, naar de sauna of douchen in de sportschool. Men mocht eens denken dat je hebt overwinterd in Sitges ;)

    Ik heb enorm veel bewondering voor jullie zware fietsetappes. Wens jullie nog wat ontspannen uren in Barcelona en een goede terugreis!
    groetjes,
    Erik en Monique

    BeantwoordenVerwijderen