Vroeg weg, want het werd heet vandaag.
Het zomertenue zonder mouwtjes kon voor het eerst aan.
Een brood onder de snelbinders voor de picknick.
Vooral afgedaald, weer spectaculair. De remmen liepen behoorlijk warm.
Als we omkijken lijkt Cantavieja net een zwaluwnest vastgeplakt aan de rotsgraat.
Mooie omgeving. Lijkt een beetje op een almenlandschap in Zwitserland. Hier en daar koeien wat schapen en geiten.
Boven ons tekenen de contouren van de gieren zich af tegen de azuurblauwe lucht.
Verder naar beneden in het dal iets minder idyllisch met al die varkensschuren. Wat een stank! En we hebben geen olijke biggetjes zien scharrelen hier. Moeten allemaal binnenblijven van de boer. Die hammen hier zijn niet zo Slow Food vrees ik...
Maar we zijn blij weer op de fiets te zitten! De rit van vandaag gaat erg snel zo met al dat afdalen. Het lastige aan het plannen van een dagparcours is dat niet de afstand er toe doet maar het aantal cols en de aanwezigheid van een onderkomen voor de nacht. We moesten vandaag 2 maal een paar honderd meter stijgen, de 2e keer een beklimming naar de ommuurde vestingstad Morella.
Daar komen we rond 2 uur aan. Pas 45 kilometer gereden. Doorfietsen zou inhouden dat we nog een col van de 1ste categorie moesten doen op het heetst van de dag. Het is inmiddels dik boven de dertig graden en het terras direct na de stadspoort lonkt. We nemen dus onze intrek in de koninklijke suite van hotel Rey Don Jaime (met balkon met avondzon), douchen, zwalken wat door de smalle straatjes en strijken ergens neer. Er is net een buslading Oostenrijkse bejaarden gelost die op ons terras bij de ober met veel poeha "Schattenplaetze" opeisen voordat ze "ueberhaupt ein Kola bestellen moechten...". Wij maken graag plaats. Wiedersehen.Verderop lekker verder gesiestaad met een boek, sigaartje, biertje, olijven en een schaaltje van die overheerlijke amandelen die ze hier hebben.
Het barst hier van de restaurantjes. Misschien gaan we wel iets culinairs doen vanavond. Het is tenslotte het begin van het weekend en morgen kunnen we wel weer wat energie gebruiken. Dan staat direct na de start de beklimming van de Port de Torre Miro op het programma. Daarna voornamelijk afdalen (denken wij...).
Hopelijk lukt het morgen om een filmpje te laden, het internet hier in de koninklijke suite laat het behoorlijk afweten.
Adios!
De waterstanden na hedenmiddag:
| dag | afstand | tot. afstand | hoogtemeters | ttl hoogte mtrs |
| 1 | 94 | 94 | 530 | 530 |
| 2 | 74 | 168 | 576 | 1106 |
| 3 | 49 | 217 | 580 | 1686 |
| 4 | 79 | 296 | 1232 | 2918 |
| 5 | 48 | 344 | 801 | 3719 |
| 6 | 74 | 418 | 1300 | 5019 |
| 7 | 59 | 477 | 853 | 5872 |
| 8 | 66 | 543 | 860 | 6732 |
| 9 | 45 | 588 | 550 | 7282 |
Fijn zomer tenuetje, je kan er zo mee in een roeiboot, dan alleen nog de kniekousen aan en je past er helemaal tussen.
BeantwoordenVerwijderenDie siësta spreekt mij persoonlijk wel aan, hoewel je die sigaar weg mag laten(stinkerd).
Het begint helemaal op een vakantie te lijken daar in Spanje.
Gaat de koningin-moeder ook nog een stukje schrijven? De feminiene invalshoek ontbreekt in je verhaal tot nu toe.
Adios amigos.
Heeeey! Weer genoten van jullie reisverhaal, ik volg jullie op de voet op de fiets hoor... Ja, ik weet het, het spotten gaat goed, het bloggen laat te wensen over. Weet nog steeds niet hoe ik jullie kan mailen zonder dat de halve wereld meeleest.
BeantwoordenVerwijderenHeerlijk om te lezen dat het daar eindelijk mooi weer is, trein- en busreizen jullie ook bevallen (wat een ontdekking zal dat geweest zijn) en er toch wat te smullen valt daar. Van het eten bedoel ik he.
Hoe is het met jou Anja? Kan Harry je een beetje bijhouden? En wordt het hoofd een beetje leeg nu? Hier de laatste loodjes (Loden, met een hoofdletter!), ik mis je wel aan de keukentafel. Die schade gaan we inhalen. Voorlopig geniet ik van jullie reisverhalen, wat schrijf je toch leuk Harry! Tot de volgende keer. X Sjak
Het gaat steeds meer op vakantie lijken ;)
BeantwoordenVerwijderen