Etappe 11. 13 mei Valderrobes - Vinebre, 66 km.

Een fijne dag zondags-fietsen over een heerlijke langzame afdaling o.a. 25 kilometer over een opgedoekt spoor van Cetas tot het gehucht Bot.

Onderweg een idyllisch landschap met boomgaarden met amandel-, olijf- en kersenbomen afgewisseld met wijngaarden. Dit alles tegen een decor van grillige rotsformaties. De bermen zijn bedekt met bloeiende klaprozen, brem, kamille en gipskruid.

We passeren 7 lange tunnels, waar ditmaal wel het licht brandt, en een stuk of 5 hoge spoorviaducten. We passeren de oude vervallen stationnetjes.

Bij het dorp Bot moeten we er vanaf van Benjaminse. Jammer. De rest van de dagtour gaat over de vluchtstrook van de provinciale weg. Die gaat nagenoeg in een rechte dalende lijn naar de rivier de Ebro. In de verte kondigt die zich al aan in de vorm van en fikse rookpluim van de lokale kerncentrale. Bij nachtclub "Nucleo" (what's in a name?) in het dodelijk stille stadje slaan we rechtsaf het dal in. Een enkele Spanjaard besteedt de zondag aan het in dikke kleding puffen op een mountainbike om daarna het eerste de beste terras met een hoop bombarie te bezetten.
Een Spanjool zonder herrie om zich heen bestaat volgens ons niet. Op het terras van het quasi-VanderValkmotel (geen alternatief te vinden) waar we zijn beland vergaat horen en zien je vanwege de tv die pontificaal staat te bleren zonder dat er maar iemand is die in de beelden geinteresseerd is. De zojuist uitgebraakte inhoud van 2 touringcars, Catalaanse leden van de een of andere sekte in rode pakjes, maakt het oorverdovende geluidscircus compleet. Niemand van het vreemde gezelschap stopt ook maar een moment met roken of schreeuwen. Het valt overigens wel op dat ze alleen iets geligs fris drinken uit zelf meegebrachte plastic vaasjes. De "Blauwe Knoop on Tour" ofzo? Maar het kan nog erger: een motorclub met joelende Suzuki's houdt hier pauze en als de opgefokte motoren eindelijk uitgaan maken de berijders toeterend gewag van de sensatie van de rit. Die gasten zitten stampvol adrenaline.

Het terras van onze FandiFalcod'Espana.

 Onze kamer hier ziet er uit als een politiecel. Een 10 vierkante meter van vloer tot plafond betegeld hok met 2 britsen van anderhalve meter lang. Hebben ze hier soms doordeweeks de smurfen te slapen? Een blind paard kan er geen schade aanrichten. Gelukkig is komt er water uit de kraan... De airco die tegen het plafond zit geschroefd hangt er blijkbaar voor de sier, want geen bediening aanwezig. Of moet het hier eerst 60 graden worden voordat er iemand serieus aan middelen te verkoeling gaat denken? Nada Estrallas wat ons betreft.
Maar voor de komende dagen hebben we wat *****luxe ter compensatie in gedachten. We laten de Benjaminsbeulsroute voor wat ie is en gaan de streek van de Prioratwijnen verkennen. Dat routeboek gaan we trouwens na thuiskomst feestelijk verbranden, of aan iemand met een fiets kado doen aan wie we een enorme hekel hebben. Zelfs vandaag - van 530 meter hoogte tot 50 meter boven zeespiegel gedaald - hebben we bijn 500 meter moeten klimmen bij 35 graden.
  
O ja, filmpjes uploaden lukt helaas niet....jammer.
        
De toto-uitslagen:

dag	afstand	tot. afstand	hoogtemeters	ttl hoogte mtrs
1	94	94	530	530
2	74	168	576	1106
3	49	217	580	1686
4	79	296	1232	2918
5	48	344	801	3719
6	74	418	1300	5019
7	59	477	853	5872
8	66	543	860	6732
9	45	588	550	7282
10	52	640	875	8157
11	66	706	475	8632