Vroeg opgestaan en om half negen in het zadel. Het is kil en grijs, de wolken hangen laag. We fietsen de 7 km terug waar we de route weer oppikken en krijgen meteen het ontbijt voorgeschoteld in de vorm van een 5 km lange klim met een gemiddelde stijging van 10%.
De warme kleding kan al snel uit, behalve de beenwarmers.
Elk nadeel heb z'n voordeel want bij een temperatuur van 8 graden is het lekker klimmen. We moeten er niet aan denken dit te doen bij 30 graden. Maar een zo'n klim per dag zou voldoende moeten zijn.
De weg slingert zich naar boven. Ver beneden ons zien we nog net het dal waar we gestart zijn.
Het ruige landschap is magnifiek. Voor ons rennen de herten en gemzen over de weg. Boven ons cirkelt een arend. Geen mens te bekennen.Na 3 kwartier zitten we op de col (hoogte van 1.650 meter) en dalen we wat af. Naar de bron van Taag. Die plek wordt gemarkeerd door een paar enorme stalen sculpturen. We hebben geen idee wie of wat de beelden moeten voorstellen. Het water dat hier omhoog borrelt heeft 900 km af te leggen voor het in Lissabon in de Atlantische Oceaan verdwijnt.
We zakken verder af. Onderweg kom je geen enkele bewoning tegen. Pas in het gehucht Frias vinden we na lang zoeken een bar waar we koffie kunnen krijgen. De weg slingert eerst wat omhoog om daarna alleen maar te dalen.

Bij een waterval komt ons een eenzame fietser tegemoet. Het blijkt een man uit Woerden die in Girona is gestart. Hij heeft al heel wat verre fietstochten gemaakt oa. naar Rome en de Noordkaap maar hij vindt deze rit de allerzwaarste. Wij vinden die naar de Noordkaap veel zwaarder :-).... Hij was eerst wat opgereden met een Duits echtpaar dat het veel te zwaar vond en verder is gegaan met een gehuurd busje. Er staat ons dus nog wat te wachten denk ik.
Om 2 uur 's middags arriveren we in Albarracin, een prachtige middeleeuwse vestingstad. We besluiten hier te stoppen voor vandaag en de stad te bezichtigen. We verdwalen in het doolhof van smalle steegjes waar de kruinen van de huizen elkaar zowat raken.
Voor het eerst zitten we nu op het terras in de zon met een boek, een dikke corona en een koel glas rosado.
De zon schijnt snode plannen met ons te hebben vanaf morgen. We zullen zien.
De meterstanden:
| dag | afstand | tot. afstand | hoogtemeters | ttl hoogte mtrs |
| 1 | 94 | 94 | 530 | 530 |
| 2 | 74 | 168 | 576 | 1106 |
| 3 | 49 | 217 | 580 | 1686 |
| 4 | 79 | 296 | 1232 | 2918 |
| 5 | 48 | 344 | 801 | 3719 |
| 6 | 74 | 418 | 1300 | 5019 |
| 7 | 59 | 477 | 853 | 5872 |




Weet je zeker dat je niet in China zit? Zou toch zweren de Chinese muur te zien.
BeantwoordenVerwijderenPrachtige foto's.
Klinkt ondanks de fysieke inspanningen wel lekker rustig, zo zonder enige bebouwing en verkeer.Ik heb de naam van het standbeeld even opgezocht.
Het is Fat Bastard, bekend om zijn uitspraak:"get in my belly.."
adios amigos, arriba....
Hoi Knijnen,
BeantwoordenVerwijderenMooie verhalen schrijf je toch, Harry. Tim Krabbé verbleekt met "De Renner" bij jouw proza. Maar de Mont Aigoual met een beetje regen verbleekt natuurlijk bij jullie ontberingen. Mooi dat de zon zich iets meer gaat vertonen? Als troost: wij hadden vanmiddag ook een beetje regen in de Drome. Ondanks alle ontberingen blijkbaar nog fut om jullie blog zorgvuldig bij te werken.
Wij zijn trouwens gisteren langs jullie oude camping "La Motte" gefietst, op weg van Bourdeaux naar Saillant, over een gemene Col, maar wel zonder bepakking. Het was daarboven ook een beetje fris. De camping was nog "ferme".
Ga lekker zo door!
Groet, Kees en Froukje
Mooi daar! Het begint al op het vakantieland Spanje te lijken. En ja hoor... na een enorme klim is Anja weer als eerste boven en heeft zelfs alle tijd om haar fototoestel te zoeken om een foto van Harry te nemen die ook de top heeft gehaald ;)
BeantwoordenVerwijderenPs. ik doe het jullie niet na
R.E.S.P.E.C.T